[ سوره الشورى ‹ 42 › : آيات 41 تا 43 ] وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِه فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ‹ 41 › إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ‹ 42 › وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الأُمُورِ ‹ 43 › ترجمه : 41 - و كسى كه بعد از مظلوم شدن يارى طلبد ايرادى بر او نيست . 42 - ايراد و مجازات بر كسانى است كه به مردم ستم مىكنند و در زمين به ناحق ظلم روا مىدارند . براى آنها عذاب دردناكى است . 43 - اما كسانى كه شكيبايى و عفو كنند اين از كارهاى پر ارزش است . تفسير : يارى طلبيدن عيب نيست ، ظلم كردن عيب است اين آيات در حقيقت تاكيد و توضيح و تكميلى است براى آيات گذشته ، در زمينه انتصار ، و مجازات ظالم ، و عفو و گذشت در موارد مناسب ، و هدف از آن اين است كه مجازات و انتقام گرفتن از ظالم حق مظلوم است و هيچكس حق ندارد مانعى بر سر راه او ايجاد كند ، در عين حال هر گاه مظلوم ، پيروز و مسلط بر ظالم شد اگر صبر كند و انتقام نگيرد فضيلت بزرگى خواهد بود . نخست مىفرمايد : « كسى كه بعد از مظلوم شدن يارى بطلبد ايرادى بر او نيست » ( * ( وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِه فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ) * ) ( 1 ) .

--> ( 1 ) تعبير به « ظلمه » از قبيل اضافه مصدر به مفعول است .